5.6.09

Небето

Наказани, да крачим по земята,
обречени да бъдем все на път,
ний се надбягваме със вятъра,
а стене във гърдите ни Духът...

Като антени,сме изправени Нагоре
с една мечта, звездите да достигнем...
Превръщаме живота си във полет,
и в него се осмисляме завинаги.

Няма коментари:

Публикуване на коментар